مراحل ترخیص کالا

مراحل ترخیص کالا

ترخیص کالا چیست؟

ترخیص کالا یک اصطلاح گمرکی است که مرحله ای از کار ترخیص کالا را در بر می گیرد که کالا به گمرک اظهار

می شود و از گمرک برای ورود یا خروج ،خارج می شود.ترخیص کالا دارای چند مرحله است که توسط شرکت

ترخیص کالا به نمایندگی صاحب کالا انجام می گیرد.

                              نیاز به ترخیص کالا از گمرکات ایران را دارید؟

                                                                     09172309264

                                                                     02155130321

شرکت دیبا ترخیص الماس (حق العمل کاری نورپور)مسئول انجام کلیه تشریفات گمرکی بازرگانان و واردکنندگان

است و در صورت تمایلِ صاحبان کالا، مشاوره و خدمات مناسبی را در زمینه تعیین تعرفه کالا، اخذ مجوزهای

ورودی، ثبت سفارش، حمل کالا و مسیریابی مطمئن، اخذ مجوزهای ترخیص از جمله استاندارد، بهداشت، بیمه

کالا از مبدا تا مقصد، حمل داخلی و… ارائه میدهد. شما عزیزان میتوانید برای دریافت مشاوره با شماره

09172309264 تماس بگیرید.

ترخیص کالا در ایران به مفهوم آماده سازی و ارائه اسناد و مدارکی از جمله مجوزات لازم جهت ترخیص کالا نظیر

مجوزهای ترخیص کالا مانند مجوز استاندارد، مجوز بهداشت، مجوز وزارت ارشاد و کانون پرورش فکری کودکان،

مجوز سازمان انرژی اتمی، مجوز وزارت ارتباطات و مخابرات، مجوز مبارزه با مواد مخدر، مجوز قرنطینه مرزی و

مجوز قرنطینه نباتی و البته مجوز وزارت راه که به کلیه کالاهایی که با ناوگان غیر ایرانی به حمل و نقل بین

المللی خود پرداخته باشند (شامل 10% کرایه حمل کالا) تعلق می گیرد را شامل می شود. ترخیص کالا

همچنین شامل حمل و ارسال کالا به مقصد نهایی درون مرزی می باشد. 

برای ترخیص کالا  از گمرک باید مجوزهای لازم و کارت حق العمل کاری و کارت بازرگانی  توسط سازمان گمرک

ایران صادر می شود، دریافت شود.

فرآیند ترخیص کالا چندین مرحله دارد که از جمله آماده سازی، ثبت اسناد واردات یا صادرات کالا به شکل فیزیکی

یا الکترونیک، محاسبه وجوهی همچون سود بازرگانی، حقوق گمرکی، مالیات، ماخذ تعرفه گمرکی و تسهیلات

ارائه شده توسط دولت به واردکنندگان و صادر کنندگان کالا و… می باشد.

مرحله اول : ثبت اظهار از طریق سامانه گمرکی EPL

به محض ورود کالا به گمرک مراحل ترخیص کالا شروع می شود و در اولین مرحله تکمیل اظهارنامه و وارد کردن

اطلاعات آن کالا به سیستم گمرکی کشور است که امروزه با سامانه EPL این کار به صورت آنلاین است.طبق

دستور العملی که در سایت رسمی اداره گمرک جمهوری اسلامی ایران به نشانی  irica.gov.ir به منظور

ترخیص کالای وارداتی و خروج کالای صادراتی آمده است،اظهار کننده کالا باید اظهارنامه را به گمرک تحویل داده

و تمام اطلاعات مربوطه را در اظهارنامه وارد نماید.

در پنجره واحد تجاری فرامرزی در زمان اظهار کالا در رویه واردات، بارگذاری بارنامه، ترخیصیه، قبض انبار، پروفرما،

پکینگ لیست، فاکتور و گواهی مبدا الزامیست و صرفا برای این سه سند، محلی برای بارگذاری در نظر گرفته

شده است.

برخی از اظهار کنندگان تمامی اسنادی را که ممکن است کارشناس در زمان بررسی اظهارنامه از آنها مطالبه کند

به همراه این سه سند ضروری اسکن و بارگذاری می کنند. سوال اینجاست که اگر این اسناد ضروری هستند چرا

محلی برای بارگذاری آنها در نظر گرفته نمی شود و اگر ضروری نیستند چرا یکبار باید خروج از صف توسط

کارشناس صورت پذیرد؟

اصل اسنادی که باید به اظهارنامه ضمیمه شوند عبارتند از:

الف – کالای ورودی:

  1.  اسناد خرید

  2. اسناد حمل (یا تصویر تصدیق شده سند حمل توسط شرکت حمل و نقل بین المللی)

  3. ترخیصیه

  4. قبض انبار

مجوزها و گواهی های لازم:

  • اسناد بانکی (در صورتی که کالا از طریق نظام بانکی وارد شده باشد)

  • گواهی مبدأ

  • صورت عدلبندی (در صورت یکنواخت نبودن کالا)

  • و سایر اسنادی که گمرک در اجرای قانون یا سایر قوانین ضروری بداند.

ضمیمه نمودن سند حمل و ترخیصیه برای کالای ورودی از مناطق آزاد تجاری – صنعتی و ویژه اقتصادی به

سرزمین اصلی که در منطقه معامله شده یا قبض انبار آن تبدیل شده است ضروری نمی باشد.

تبصره1– در موارد استثنایی که تسلیم یک یا چند سند بجز ترخیصیه، موافقت بانک (در صورتی که کالا از طریق

نظام بانکی وارد شده باشد) و مجوزها و گواهی های لازم میسر نباشد، با تشخیص رییس گمرک اظهارنامه قبول

و به جریان گذاشته می شود.

ترخیص کالا منوط به ارائه تمامی اسناد و انجام کامل تشریفات گمرکی می باشد.

تبصره2– در مواردی که کشور سازنده کالا احراز شده و محصول کشورهای ممنوع المعامله نبوده و مشمول

تعرفه های ترجیحی و محدودیت های مقداری نگردد، با تشخیص گمرک ایران ارائه گواهی مبدأ ضروری نمی

باشد.

تبصره3– در مورد اشخاص حقوقی چنانچه تنظیم و تسلیم کننده اظهارنامه غیر از صاحب کالا باشد، شخص

یادشده (کارمند شخص حقوقی) باید دارای وکالت رسمی و معرفی نامه (براساس متنی که گمرک ایران اعلام

خواهد کرد) برای ترخیص کالا باشد و برگ وکالت رسمی و معرفی نامه یا تصویر آنها ضمیمه باشد و در برگ

وکالت نامه رسمی حدود اختیارات وکیل تعیین شده باشد و در صورتی که ترخیص کننده کارگزار گمرکی باشد،

نامبرده دارای وکالتنامه رسمی باشد.

معرفی نامه رسمی مؤسسات دولتی در مورد کالای متعلق به آنها و معرفی نامه سفارتخانه ها با گواهی وزارت

امور خارجه نسبت به کالای متعلق به سفارتخانه ها به جای وکالتنامه رسمی پذیرفته خواهد شد.

تبصره4– در مواردی که صاحب کالا شخص حقیقی باشد، قبول اظهار کالا صرفاً از طریق وی یا کارگزار گمرکی

دارای وکالتنامه رسمی و کارت کارگزار گمرکی معتبر امکانپذیر است.

ب – کالای صدوری:

  •  قبض انبار (در صورت تحویل کالا به انبارهای گمرکی)

  •  مجوز ارزیابی در خارج از اماکن گمرکی (حسب مورد)

  •  سیاهه فروش (فاکتور)

  •  فهرست عدلبندی (در صورت یکنواخت نبودن کالا)

  •  گواهی ها و مجوزهای قانونی (در صورت شمول)

  •  تصویر پروانه ورود موقت برای پردازش یا پروانه ورود قطعی برای تعیین مواد وارداتی به کاررفته در کالای صادراتی (حسب مورد)

  • و سایر اسنادی که گمرک در اجرای مصوبات مراجع صلاحیت دار ضروری بداند.

در پایان این مرحله در صورتی که در سیستم الکترونیکی گمرک تمامی قسمت ها را به درستی پر کرده باشید و

هیچ مشکلی وجود نداشته باشد ، نرم افزار به شما یک شماره سریال و یک شماره عطف خواهد داد. شما هم

اکنون می توانید از این اطلاعات پرینت گرفته و برای انجام مراحل بعدی نزد خود نگه دارید.

مرحله دوم : دریافت کوتاژ در دایره احراز هویت و تعیین مسیر

پس از تکمیل مرحله اظهار ،احراز هویت آغاز می شود.دایره احراز هویت دایره فنی گمرک است که در ابتدا اسناد

دریافتی را بررسی  کرده و در صورت تایید آنها ، شماره ثبت یا  همان کوتاژ را درج می نماید.کوتاژ به معنای ثبت

اظهارنامه واردات یا صادرات کالا در گمرک است و به هر اظهار نامه ثبت شده، یک شماره اختصاص داده می شود

که به این شماره کوتاژ گفته می شود. 

پس از اخذ کوتاژ با استفاده از سیستم مدیریت ریسک از سه مسیر سبز، زرد و قرمز برای ترخیص کالا  استفاده

می شود. که تعیین مسیر از طریق سیستم کامپیوتری و با توجه به عواملی همچون درصد مأخذ حقوق ورودی،

نوع کالا، اعتبار صاحب کالا و اظهارکننده و کشور سازنده  است و یا حتی این مسیر می تواند کاملا تصادفی یا

شانسی انتخاب شود.

– مسیر سبز: اخذ مجوزهای لازم و یا مستقیما ارجاع به صندوق

– مسیر زرد: بررسی اسناد توسط کارشناس سرویس گمرک ، بخش دایره ارزش و سپس ارجاع به صندوق

– مسیر قرمز: ارزیابی و کتترل کالا به صورت فیزیکی ، اخذ مجوزهای لازم ، بخش دایره ارزش بررسی اسناد

توسط کارشناس سرویس گمرک و سپس ارجاع به صندوق

مرحله سوم : کنترل و ارزیابی کالا

در فرآیند ترخیص کالا با توجه به مسیر تعیین شده برای محموله ، کنترل و ارزیابی کالا صورت می گیرد، در واقع

اگر در دو مسیر قرمز و یا زرد قرار بگیرید محموله شما نیاز به کنترل دارد ،به این ترتیب که ارزیاب کالا را بازدید می

کند و از نظر تعداد و ارزش و کلیت کالا را مورد بررسی قرار می دهد و نتیجه را در سیستم گمرکی گزارش میکند.

مرحله چهارم : اخذ مجوزهای لازم

در این مرحله مجوزهای لازم که توسط سیستم و کارشناس با توجه به کالا تعیین گردیده است باید تکمیل شود.

استاندارد، بهداشت، قرنطینه ، مخابرات، تجهیزات پزشکی، جهاد، انرژی اتمی، وزارت راه، مالیات و … از جمله

مجوزهای لازم در این بخش می باشند.

مرحله پنجم : بررسی تعرفه و تطبیق کالا توسط کارشناس سرویس ( مجازی )

در مرحله  پنجم کارشناس سرویس به بررسی تعرفه و تطبیق کالا با اسناد می پردازد. همچنین کارشناس

سرویس به اسناد و الزامات ورود (مجوزهای مورد نیاز و ارزش) که در مطالب قبلی نیز به آن اشاره شد نظارت

می کند. رئیس سرویس نیز به بررسی امضاها و روند نهایی پرونده می پردازد و تایید نهایی توسط او صادر می

گردد.

مرحله ششم : پرداخت به صندوق و صدور سند ترخیص

 پس از اینکه مبلغ پرداختی از سوی گمرک مشخص گردید، صاحب کالا هزینه را به صورت فیش نقدی به حساب

گمرک واریز می کند سپس فیش پرداخت را گرفته و  پروانه سبز گمرکی برای وی صادر می شود. پروانه سبز

سندی است که درگمرک صادر می شود و به معنای آن است که عملیات ارزیابی به پایان رسیده است و صاحب

کالا با گمرک تسویه کرده و می تواند مقدمات خروج کالای خود را از گمرک فراهم نماید .

مرحله هفتم : انبارداری و اجازه بارگیری

پس از پایان یافتن تشریفات گمرکی ترخیص کالا ،هنگامی که تسویه های لازم با شرکت حمل و نقل صورت

گرفت با توجه به دریافت قبض انبار و سایر مدارک لازم ،گمرک مجوز بارگیری را صادر می کند و مبلغی به عنوان

مبلغ انبارداری توسط مسئول نگهداری کالا از صاحب کالا دریافت می شود. مبلغ انبارداری در گمرکات مختلف،

متفاوت محاسبه می گردد و هزینه های مربوط به تخلیه، بارگیری، بیمه، مدت زمان رسوب کالا در انبار و غیره را

شامل می شود که این موارد نیز با توجه به حجم، نوع و ارزش کالا محاسبه می گردد.

قبض انبار از مهمترین اوراقی است که به گمرک ارائه می شود و شامل اطلاعاتی مانند:

نام صاحب کالا

نام شرکت حمل 

نوع کالا

وزن کالا

نوع بسته بندی

تاریخ ورود به مرز

تاریخ تخلیه در انبار

تعداد بسته ها

مشخصات کانتینر (در صورت کانتینر بودن)

ایرانی یا خارجی بودن وسیله حمل

شماره قبض انبار (شماره پیگیری انبار)

انبار نگهداری شده

شرایط تخلیه (پارگی- شکستگی- فرورفتگی)

محل نگهداری کالا در انبار گمرک

 مدت زمان نگهداری کالا در انبار(متروکه بودن یا نبودن کالا)

کالایی متروکه  محسوب می شود که از مدت زمانی که در قبض انبار مشخص شده و  معمولا ۹۰ روز است

بیشتر در انبار مانده باشد که در اینصورت آن محموله به حالت تعلیق و مدتی بعد به تصرف گمرک و دولت در می

آید.

مرحله هشتم : خروج کالا از گمرک

پس از آنکه تمامی کارهای مربوط به ترخیص کالا انجام شد، می توانید بیجک انبار را توسط انبار دار گمرک دریافت

کنید. بیجک انبار بعد از کنترل پروانه سبز گمرکی و  همچنین مهر درب خروج  صادر می شود و نشان می دهد که

کالای مربوطه به  صاحب کالا تحویل داده شده است و می تواند برای بارگیری کالا ورودی ، وسیله نقلیه مورد نظر

خود را را وارد گمرک کند .در این مرحله نیز ، محموله دوباره بررسی شده و سپس اجازه خروج کالا داده خواهد

شد.

مدارک مورد نیاز جهت ترخیص کالا

  • ترخیصیه

  • قبض انبار

  • بارنامه

  • پیش فاکتور

  • گواهی مبدا

  • فاکتور

  • ثبت سفارش بازرگانی

  • بیمه نامه در صورت وجود

 

استاندارد

استاندارد

 در معنای لغوی به معنای نظم و قاعده و قانون است. ولی در ارتباط با سازمان مربوطه یعنی تعیین

و تدوین ویژگیهایی که یک فرآورده در تولید باید داشته باشد.

یکی از مواردی که همیشه در پروسه ترخیص با ان روبرو می شویم و گاهی نیز سبب طولانی تر شدن زمان

ترخیص کالا از گمرک می شود،اخذ مجوزها و استانداردهای اجباری و لازم است.هر کالایی که نیازمند این مجوز باشد در این موسسه آزمایش و بررسی شده و در صورت تایید شدن مجوز مربوطه را دریافت می

کند.

موسسات مزبور کالاها را از نظر کیفیت،کمیت،سیستم،کارایی و دیگر مسائل،کالا را بدون جانبداری و بر طبق

قوانین و اصول سازمان مورد سنجش قرار می دهند.

همه استانداردها را در کل میتوان بر سه نوع طبقه بندی کرد:

  1.  ملی 

  2.  منطقه ای

  3. بین المللی 

  4. اینکو ترمز

طبق تعریف سازمان مربوطه، استاندارد تعیین و تدوین ویژگی های لازم در تولید یك فرآورده و انجام یك خدمت

است. یک سند فنی از قواعد و دستورالعمل ها است که برای انجام یک فرایند، تولید یا خدمت قابل

تکرار تدوین می شود.

استاندارد ملی

این مجوزها در تولید یک فرآورده یا انجام یک خدمت ویژگی‌های لازم را مشخص می‌نمایند و در صورت نیاز

استاندارد برای یک محصول، می تواند:

  • اجباری باشد

  • یا حتی تشویقی

استاندارد ملی اجباری

تولید کنندگانی که محصول آنها نیازمند داشتن استاندارد ملی اجباری  است، باید این مجوز را از سازمان های

مربوطه اخذ و اجرا نموده و در قسمتی از کالا به نحوی قرار دهند که مصرف کننده حتما آن را رویت

نماید.تولیداتی که از نظر قانون نیاز به استاندارد ملی اجباری دارند ،اگر این مجوز  را برای محصولاتشان اخذ

نکرده باشند ،تولید محصولاتشان غیر قانونی و غیر مجاز بوده و برای ادامه کار تولیدحتما باید این نشان را دریافت

کنند.برای صادرات کالا نیز ،اگر مشمول استاندارد اجباری باشند ،باید حتما آن را دریافت و بعد مراحل صادرات را

طی کنند.

استاندارد ملی تشویقی

در مواردی که استاندارد اجباری به تازگی برایش تعریف شده یا نمونه اجباری آن کالا هنوز رای کافی نیاورده

،تولیدکنندگان آن محصول می توانند این مجوز  را دریافت کنند و یا از اقدام برای اخذ آن پرهیز کنند.در

این صورت نیز محصولات آنها غیر قانونی یا غیر مجاز نمی باشد.

 موارد مهم پیش نیازی دراخذ نشان استاندارد ملی ایران: 

۱- موارد حقوقی ثبت سازمان

۲-مجوز تولید سازمان از وزارت صنعت و یا اتاق بازرگانی و یا اتحادیه صنف

۳-ثبت لوگوی سازمان

۴-کد اقتصادی سازمان

۵- دریافت ایران کد

۶-تجهیز آزمایشگاه سازمان

۷-وجود بازرس کنترل کیفیت در سازمان،تایید صلاحیت شده از اداره استاندارد ملی ایران

استاندارد منطقه ای

این مجوزها توسط گروهی از کشورها و برای بهتر شدن مراودات آن ها تهیه می شود، مثلا استاندارد

مرتبط با اتحادیه اروپا یا استاندارد کشورهای افریقایی

استاندارد بین المللی

این مجوزها باعث انجام کارها می شوند.آنها برای اطمینان از کیفیت ،طبقه بندی خاصی از

محصولات و کالاها خدمات و سیستم ها ارائه می نمایند.برای تجارت بین المللی ابزاری آسان محسوب می

شوند.استانداردهای بین المللی ایزو در هر جا و بر همه تاثیرگذار است.ایزو بیش از 21000 استاندارد بین المللی

را منتشر و به روز کرده است که تقریبا همه تکنولوژی و صنایع و فنآوری و مواد غذایی و بهداشت را در بر می

گیرد.

استاندارد اینکوترمز

اینکوترمز برگرفته از عبارتCommercial Terms International به معنای اصطلاحات بین المللی بازرگانی

است.قواعد و مقررات استاندارد اینکوترمز در زمینه های مختلف نظیر هزینه های حمل کالا یا بیمه ،ترخیص کالا

،ریسک و نقطه انتقال ریسک و غیره توسط اتاق بازرگانی بین المللی تدوین شده است.افراد کشورهای مختلف

اینکوترمز را قبول دارند و داد و ستد خود را طبق قوانین آن انجام خواهند داد.

به عنوان مثال موارد زیر برخی از اصطلاحات اینکوترمز هستند که همگی معانی بسیار دقیقی را از فروش کالا در سراسر جهان ارائه می دهند:

  1. FOB که مخفف Free on board می باشد.

  2. EXW که مخفف Ex Works می باشد.

  3. DAP که مخفف Delivered at Place می باشد.

  4. CIP که مخفف Carriage and Insurance Paid To می باشد.

این اصطلاحات برای خریداران و فروشندگان در سراسر جهان معنای جهانی دارند.

کارگزار گمرک

کارگزار گمرک

در اصطلاح حق العمل کار ،شخصی است حقیقی یا حقوقی که از طرف صاحب کالا یا نماینده

صاحب کالا،کارهای گمرکی کالا را برای آنها انجام می دهد.

حق العمل کار پروانه مخصوصی را بابت ترخیص کالا از طرف گمرک دریافت می کند و با وکالتنامه ای که از طرف

صاحب کالا برای ترخیص کالا به او داده می شود و فرم آن توسط گمرک تنظیم می شود و اختیارات حق العملکار در

وکالتنامه به تفکیک قید می شود،می تواند تشریفات گمرکی صاحبان کالا را انجام دهد.

هر کس می تواند به نمایندگی از طرف صاحب کالا،اقدام به ترخیص کالا نماید،ولی حق العملکار نیست و ترخیص کار

نامیده می شود،زیرا حق العملکار دارای پروانه گمرکی است که ترخیصکار فاقد آن است.پروانه کارگزاری با توجه به

صلاحیت ها و کسب شایستگی ها در جهت پذیرش گمرک می باشد و کارگزاران به این پذیرش دست یافته اند.

اگر یک کارگزار گمرک اقدام به قاچاق کالا کند،پروانه گمرکی وی باطل می شود و مشمول مقررات قاچاق نیز

خواهد بود.ولی ابطال پروانه کارگزاری مانع از انجام تشریفات گمرکی اظهارنامه هایی که قبل از تاریخ ابطال به

آنها داده شده است نمی شود.

کارگزار گمرکی اگر در امر ترخیص کالا،اظهارنامه را خلاف واقع تنظیم کند که صاحب کالا را با ضرر و زیان مواجه

کند،می توانید با اثبات خلاف کاری حق العملکار گمرک ،پروانه گمرکی او را باطل گردانید یا به صورت تعلیق درآورید.

برای دریافت پروانه کارگزاری گمرک باید دارای شرایط زیر باشید:

  1. داشتن تابعیت ایران برای متقاضی 

  2. داشتن عدم سوء پیشینه 

  3. داشتن حداقل مدرک کاردانی در رشته امور گمرکی یا کارشناسی در سایر رشته ها

  4. کارمند دولت نباشد.

  5. پذیرش در امتحان کارگزاری گمرکی 

  6. بالای 26 سال سن داشته باشد.

برای تمدید پروانه کارگزاری گمرکی باید بدهی مالیاتی نداشته باشید.

شرکت دیبا ترخیص الماس (کارگزاری نورپور) ترخیص کالای شما را با مناسب ترین هزینه و در سریع ترین زمان ممکن انجام می دهد. برای تماس با شرکت دیبا ترخیص الماس با شماره های

09172309264

09176979586

تماس حاصل فرمایید و بار گمرکی خود را به شرکت ما بسپارید.

 

گمرک چیست؟

گمرک چیست؟

گمرک سازمانی دولتی است که بر اجرای صحیح قوانین و مقررات گمرکی نظارت دارد و از کالاهایی که وارد کشور می شوند و

یا از ایران به سایر کشورها صادر می شوند مالیات و عوارض گمرکی دریافت می دارد.این سازمان وظیفه دارد قوانین گمرکی در مورد

واردات و صادرات و ترانزیت کالا را اجرا کند.

تاسیس اداره گمرک در ایران به دوره اشکانیان باز می گردد.در آن زمان برای ورود کالاهایی مثل ادویه و ابریشم و …. به ایران

باید مبلغی پرداخت می شد و در دوران صفویه هم صاحبان کالاها برای ورود آن کالاها باید عوارضی را پرداخت می کردند که در

آن زمان به ان فرضه می گفتند.ولی این سازمان در زمان سلطان سلیمان به دلیل نداشتن نظارت درست بر امور این سازمان ،اجاره داده

شد و در سال 1277 این اجاره لغو شد.بعد از ان ایران به دلیل قرض از کشورهای انگلیس و روسیه ،درآمد گمرکی شمال و

جنوب ایران را به عنوان وثیقه در اختیار آنها قرار داد.در سالیان بعد،در دوران مظفرالدین شاه برای جلوگیری از هدر رفتن

درآمدهای این سازمان ،مستشران بلژیکی استخدام شدند که با عنوان وزیر گمرکات در ایران فعالیت می کردند.بعد از دوران

مشروطه این عنوان از آنها گرفته شد و این اداره تحت نظارت وزارت دارایی درآمد.

تعرفه های گمرکی که بر اساس وزن و ارزش کالا تعیین می شد،اولین بار توسط مستشاران بلژیکی نوشته و اجرا شد.با

تغییراتی که در آن ایجاد شد در سال 1337 قانونی در 36 ماده نوشتند و در سال 1390 دوباره بازبینی و تغییراتی در آن ایجاد

شد.این قانون دارای 21 فصل و 86 بخش و 991 کالا بود.

خدمات گمرک:

  1. ورود و خروج کالا از بازارچه های مرزی 

  2. واردات و صادرات کالاها از مناطق آزاد اقتصادی 

  3. ترانزیت کالاها 

  4. ترخیص کالاهای مسافری 

  5. واردات کالا

  6. صادرات کالا 

  7. نظارت بر ورود و خروج بسته های پستی 

  8. واردات کالا بدون انتقال ارز

  9. فعالیت ملوانی

  10. وارد شدن موقت کالاها

  11. مرزنشینی

  12. گرفتن حقوق ورودی 

  13. انجام فعالیت های پیله وری

کارت بازرگانی

کارت بازرگانی

بر اساس قوانین گمرکی ایران ،کارت بازرگانی به عنوان مجوزی برای دارنده ی آن است که بر اساس تمایل

شخص می تواند حقوقی و حقیقی باشد.دارنده ی کارت بازرگانی ،با داشتن آن می تواند در زمینه تجارت به

صادرات و واردات بپردازد.در ایران تنها کسانی می توانند در زمینه واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای کارت

بازرگانی باشند. 

این کار توسط شعب اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تهران یا شهرستانها به نام متقاضیانی که دارای

شرایط زیر باشند صادر می گردد.

با داشتن این کارت می توان از مناطق آزاد واردات انجام داد و کلیه کالاهای مجاز بازرگانی را به کشورهای

همسایه صادر کرد.با داشتن کارت بازرگانی می توان در اتاق بازرگانی عضو شد و با تجار خارجی ارتباط گرفت و

می توان اطلاعات تجاری را در سطح جهان مبادله کرد.با استفاده از کارت بازرگانی میتوان نمایشگاههای ملی و

بین المللی داخلی و خارجی شرکت کرد.

کارت بازرگانی بر چهار نوع است.

  1. کارت بازرگانی تجاری : مجوزی برای امر صادرات و واردات در تجارت و برای اشخاص حقیقی و حقوقی.از ثبت سفارش تا ترخیص کالا ،واردات از مناطق آزاد و صادرات کالاهای مجاز.

  2. کارت بازرگانی خدماتی: برای اشخاص حقوقی است که مجوز سرمایه گذاری با زمینه فعالیت خدماتی که دارند صادر می شود.دارندگان اینگونه کارت تنها در زمینه فعالیت خود می توانند کالا وارد نمایند.

  3. کارت بازرگانی موردی: این کارت برای اشخاص حقیقی و حقوقی صادر می شود،ولی تنها برای شخصی که یکبار خواهان ترخیص کالاهای خود باشد.

  4. کارت بازرگانی تولیدی/صنعتی: برای اشخاص حقوقی که دارای مجوز سرمایه گذاری با زمینه فعالیت تولیدی هستند،صادر می شود.دارندگان این کارت می توانند فقط تجهیزات کارگاهی و مواد اولیه مورد نیاز تولید خود را وارد نموده و پس از تولید صادر نمایند.

برای گرفتن کارت بازرگانی ، بازرگانان باید موسسه یا شرکت خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده باشند.

تقاضای صدور کارت بازرگانی باید طبق فرم های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی باشد و متقاضیان باید اطلاعات

خود را در فرم ها وارد نموده و به اتاق بازرگانی بدهند و از طرف دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی معرفی شوند.

صدور کارت بازرگانی برای شرکت های خارجی و بازرگانان خارجی منوط به معامله متقابل است.در صورتی به

بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده میشودکه کشور متبوع آنها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی

بدهد.

شرایط صدور کارت بازرگانی به شرح زیر می باشد:

به هر 2 صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد.

به موجب آیین نامه ی مربوط به صدور کارت بازرگانی،شرایط دریافت عبارتست از:

الف)اشخاص حقیقی:

1-داشتن حداقل 24 سال تمام
2-داشتن محل کسب
3-داشتن حداقل سه سال سابقه کار در امور بازرگانی یا داشتن مدارک تحصیلی در رشته تجارت با ارائه مدرک مثبته که به گواهی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران رسیده باشد.
4-آشنایی به ضوابط و مقررات گمرکی،پولی،مالی و اداری کشور و مقررات تجارت خارجی
5-داشتن صلاحیت مالی،اخلاقی و اجتماعی با تایید یکی از بانک های طرف معامله و ارائه برگ عدم سوء پیشینه
6-دارا بودن سرمایه مناسب با رشته فعالیت و یا داشتن سرمایه و اعتبار بانکی
7-داشتن دفاتر پلمپ شده و ارائه اظهارنامه ثبتی
8-سپردن تعهد در مورد تبعیت از سیاست کلی وزارت بازرگانی و رعایت کامل ضوابطی که در مواقع خاص از طرف دولت و یا وزارت بازرگانی از لحاظ تعیین خط مشی سیاست بازرگانی و ممنوعیت ورود و صدور کالا اعلام گردد.
9-سپردن تعهد مبنی بر استفاده سالم امور تجاری از کارت بازرگانی

شرایط اخذ کارت بازرگانی برای  اشخاص حقیقی غیر ایرانی عبارت است از:

1-داشتن کلیه شرایط مقرر فوق الذکر به استثنای برگ پایان خدمت نظام وظیفه یا برگ معافیت
2-داشتن پروانه کار و اقامت معتبر
3-عمل متقابل کشور متبوع آن ها در مورد ایرانیان مقیم آن کشور(در موارد خاص که صدور کارت بازرگانی بدون توجه به عمل متقابل کشور متبوع متقاضی به تشخیص وزارت بازرگانی ضرورت داشته باشد،وزارت مذکور می تواند مجاز بودن صدور کارت بازرگانی برای این قبیل متقاضیان را بدون رعایت شرط عمل متقابل به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران اعلام نماید).
*مطابق ماده 7 آیین نامه مذکور،اشخاص ذیل نمی توانند کارت بازرگانی دریافت نمایند.
الف-اشخاصی که به علت ارتکاب به جنحه جنایت به موجب حکم قطعی از مراجع قضایی از تمام و یا پاره ای از حقوق اجتماعی محروم گردیده اند.
ب-ورشکستان به تقصیر و تقلب و همچنین ورشکستگان در حال موقت که امور آن تصفیه نشده باشد.
ج-افرادی که مشهور به فساد اخلاق و سوءاستفاده باشد.
تذکر:در صورت تخلف هر یک از شرایط فوق و ارائه اسناد خلاف واقع،کارت دارنده آن ابطال و مراتب به سازمان های ذیربط اعلام خواهد شد.

ب)اشخاص حقوقی

اشخاص حقوقی و موسسات تولیدی که در ایران به ثبت رسیده اند،با رعایت شرایط ذیل می توانند تقاضای کارت از وزارت بازرگانی در تهران و ادارات کل بازرگانی در شهرستان ها بنمایند.
شرکت های متقاضی کارت بازرگانی باید شرایط ذکر شده در فوق را داشته باشند.
تبصره1-ارائه پروانه کار و اقامت معتبر از مراجع ذیصلاح برای اتباع خارجی
تبصره 2-تایید صلاحیت مدیران خارجی از طریق سفارتخانه کشور متبوعشان
تبصره 3-در صورتی برای مدیران عامل شرکت های خارجی که در ایران به ثبت رسیده اند کارت بازرگانی صادر می شود که متقابلاَ کشور متبوع آنان این حق را برای ایرانیان محفوظ بدارد.

  • مدارک مورد نیاز صدور کارت برای اشخاص حقیقی:

1-یک برگ اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی که به گواهی اداره ثبت شرکت ها رسیده باشد(با امضای متقاضی کارت بازرگانی و اصل گواهی پلمپ دفاتر،از اداره ثبت شرکت ها)
2-اصل گواهی عدم سوء پیشینه که از زمان صدور آن 6 ماه بیشتر نگذشته باشد.
3-دو صفحه فرم کارت بازرگانی و عضویت چاپ شده(تکمیلی از وب سایت به همراه مهر و امضاء متقاضی و گواهی امضاء توسط دفتر اسناد رسمی)
4-اصل مفاصاحساب مالیاتی موضوع 186 ماده ی قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلا مانع بودن صدور کارت بازرگانی.
5-اصل کارت ملی جهت برابر با اصل نمودن و یک سری کپی کامل از پشت و روی آن
6-سه قطعه عکس شش در چهار،جدید،تمام رخ ،ساده
7-ارائه اصل و کپی مدرک تحصیلی معتبر(حداقل دیپلم)
تبصره:دارندگان پروانه ی بهره برداری صنعتی،کشاورزی،معدنی،خدمات فنی مهندسی و خدمات فناوری،
اطلاعات و ارتباطات(ICT) از مراجع ذیربط مشروط به انقضای دو سال از تاریخ صدور پروانه،از ارائه ی مدرک فوق معاف می باشند.
8-اصل کارت پایان خدمت یا معافیت دائم برای آقایان جهت برابر با اصل شدن و یک سری کپی از پشت و روی آن.
-متولدین سال های 1337 و قبل از آن با مدارک فوق دیپلم و کمتر از آن با ارائه ی کپی مدرک تحصیلی نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
-متولدین سال های 1334 و قبل از آن با ارائه کپی مدرک لیسانس نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
-متولدین سال های 1328 و قبل از آن با ارائه ی کپی مدرک دکترا نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
9-داشتن حداقل سن 23 سال تمام.
10-اصل گواهی بانک مبنی بر تایید حساب جاری و حسن اعتبار بانکی به نام متقاضی فقط روی فرم الف قابل قبول است(با مهر امضای رئیس شعبه)ضمناَ حساب های جاری شتاب مربوط به شهرستان ها در صورتیکه روی فرم (الف)تایید شده باشد قابل قبول است.
-ارائه ی دسته چک حساب جاری مربوطه در زمان تشکیل پرونده جهت رویت الزامی می باشد.
11-ارائه یکی از مدارک ذیل:
الف-اصل و کپی سند مالکیت شش دانگ به نام متقاضی ،به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ب-اصل و کپی اجاره نامه محضری معتبر به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ج-اصل و کپی سند مالکیت به نام غیر و اصل و کپی اجاره نامه عادی به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)با امضای دوشاهد ذیل آن
12-ارائه ی اصل و کپی مدرک تولیدی معتبر از یکی از وازارتخانه های تولیدی برای واحدهای تولیدی الزامیست.(صنوف تولیدی دارای پروانه ی کسب مشمول این بند نمی گردند.)
13-ارائه کد اقتصادی جدید(اصل و کپی)و یا ارائه تاییدیه ی پیش ثبت نام در سایت Tax.gov.irو تعهد مبنی بر ارائه کد اقتصادی جدید پس از صدور

  • مدارک اولیه مورد نیاز جهت صدور کارت بازرگانی حقوقی

1-اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی و اصل گواهی پلمپ دفاتر از ادره ثبت شرکت ها
2-اصل مفاصاحساب مالیاتی موضوع ماده 186 قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلامانع بودن صدور کارت بازرگانی -با معرفی اتاق-
3-اصل گواهی عدم سوء پیشینه که از زمان صدور آن 6 ماه نگذشته باشد.-با معرفی اتاق-
4-خرید تمبر بمبلغ 100.000 ریال بحساب دارائی واحد صدور قبض که فرم توسط اتاق ارائه می شود.
5-کد اقتصادی
6-گواهی گمرک اعمال ماده 7 عدم مبادرت به قاچاق-با معرفی اتاق-
7-شرکت های سهامی خاص:ارائه کپی و اصل اظهارنامه ثبت شرکت های سهامی خاص یا عام ؛شرکت های با مسئولیت محدود:ارائه کپی و اصل تقاضانامه ثبت شرکت های داخلی و شرکتنامه رسمی
8-کپی و اصل اساسنامه شرکت
9-کپی و اصل روزنامه رسمی در مورد تاسیس و کلیه تغییرات شرکت که در موضوع شرکت صادرات و واردات قید شده باشد.
10-اصل و فتوکپی از تمام صفحات شناسنامه(حداقل سن 23 سال تمام)
11اصل و فتوکپی کارت ملی عکسدار
12-اصل و فتوکپی مدرک تحصیلی-حداقل مدرک تحصیلی دیپلم می باشد-
13-شناسه ملی شرکت
14-شش قطعه عکس شش در چهار(جدید،تمام رخ،پشت نویسی شده)
15-اصل و فتوکپی سند مالکیت ششدانگ  و در صورت اجاره بودن محل،اجاره نامه کد دار بنام شرکت و در سربرگ شورای اصناف و پرینت کد رهگیری منطبق با بند 1-1-4دستورالعمل صدور و تمدید کارت بازرگانی متناسب با رشته فعالیت و کسب و کار تجاری باشد.
16-ارائه قبض فیش های پرداختی بنام اتاق های بازرگانی نزد بانک ملی
17-اصل وکالتنامه رسمی در صورت داشتن وکیل

  • مدت اعتبار کارت بازرگانی

مدت اعتبار حسب درخواست متقاضیان از یک تا پنج سال بوده که در صورت تایید توسط وزارت

بازرگانی معتبر می باشد.

 

اتاق بازرگانی(chamber of commerce)

اتاق بازرگانی(chamber of commerce)

بر اساس ماده 2 قانون اتاق بازرگانی و صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران 

موسسه ای غیرانتفاعی است که دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی می باشد.

این اتاق در ایجاد هماهنگی و همکاری بین بازرگانان و صاحبان صنایع و معادن ،نقش مهمی را ایفا می کند و در مکان های مهم کشور برای تجارت و بر حسب تقاضای تاجرین آن محل و به پیشنهاد وزارت اقتصاد ملی و با تصویب دولت به وجود می آید.

در 16 مهرماه سال 1305 شمسی ،در تهران نخستین اتاق تجارت ایران تشکیل یافت و قانون تجارت آن در 5 فصل و 35 ماده در سال 1309 به تصویب رسید.همزمان با تشکیل این اتاق،اتاق صنایع و معادن نیز شکل گرفت که بعدها در اتاق مربوطه ادغام شد.

براساس قانون این اتاق،صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران و آیین نامه های مربوطه ،موضوعات فعالیت های مربوط با این اتاق عبارت است از ثبت هر گونه شخصیت حقوقی با عنوان اتاق بازرگانی از جمله اتاق مشترک ایران با سایر کشورها و یا شورای اقتصادی مشترک با سایر کشورها و سایر مصادیق از این قبیل ،نیاز به اخذ مجوز از  این اتاق دارد.

بر اساس ماده 17 قانون فعلی اتاق بازرگانی ایران

اعضای هیات رییسه اتاق ایران 7 نفر می باشد و در شهرستانها اعضای هیات رییسه اتاق 5 نفر می باشد و در اولین جلسه هیات نمایندگان و به مدت 4 سال انتخاب می شوند.

ماده 6 قانون اتاق بازرگانی ایران،ارکان اتاق را به صورت زیر شرح می دهد:

  1. شورای عالی نظارت

  2. هیات نمایندگان

  3. هیات رییسه

  4. دبیرکل

ماده 7 قانون اتاق،ارکان اتاق را در شهرستان ها به صورت زیر اعلام میدارد:

  1. هیات نمایندگان 

  2. هیات رییسه

ماده 5 قانون اتاق و صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران،اختیارات و وظایف اتاق بازرگانی را به شرح ذیل اعلام می دارد:

  1. ایجاد هماهنگی و همکاری بین بازرگانان و صاحبان صنایع و معادن کشاورزی در اجرای قوانین مربوطه 

  2. ارائه نظر مشورتی در خصوص لوایح و طرح های مربوط به اتاق

  3. همکاری با دستگاه های اجرایی و سایر سازمان های ذیربط برای اجرای قوانین

  4. ارتباط دادن با اتاق بازرگانی سایر کشورها و تشکل ها و کمیته های مشترک با آنها بر اساس سیاست نظام ایران

  5. تشکیل و شرکت در سمینارها و کنفرانس های مربوط به اتاق بازرگانی در چارچوب سیاست های نظام ایران 

  6. شناسایی بازار کالاهای صادراتی ایران در خارج از کشور و حمایت از موسسات تولیدی داخلی برای شرکت در نمایشگاه های داخلی و خارجی

  7. تشویق و دعوت به سرمایه گذاری داخلی در امور تولیدی به خصوص کالاهای صادراتی

  8. بررسی و حل و فصل مسائل بازرگانی داخلی و خارجی اعضا با تشکیل مرکز داوری اتاق ایران 

  9. تشکیل مرکز آمار و اطلاعات اقتصادی برای انجام وظایف و فعالیت های اتاق و اداره کردن آن

  10. صدور کارت عضویت براساس آیین نامه اتاق بازرگانی ایران

بخشنامه

بخشنامه نحوه تعیین ارزش سنگ آهن هماتیتی صادراتی

سنگ آهن هماتیتی صادراتی

دانلود:بخشنامه-نحوه-تعیین-ارزش-سنگ-آهن-هماتیتی-صادراتی-با-عیارهای-متفاوت

بخشنامه هماهنگی با بخش خصوصی

دستورالعمل هماهنگی با بخش خصوصی

نامه شماره 10/1/8749/ص مورخ 99/9/16 اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران( تصویر پیوست) در خصوص « درخواست بازتدوین و اصلاح ابلاغیه مورد اشاره بانک مرکزی با حضور نمایندگان بخش خصوصی در راستای هماهنگی با دستورالعمل ابلاغی شماره 90829 مورخ 99/9/12 ( تصمیمات جلسه یکصد و هفتاد هفتم ستاد هماهنگی اقتصادی دولت مورخ 99/8/6)

لینک دانلود: دستورالعمل